آخرین اخبار
کد خبر : ۴۹۸۲
به روز شده در : ۲۴ مهر ۱۳۹۷ - ۱۳:۴۱
40 نفر از مدیران سفارشی، حزبی و قومی در صف انتظار صدور حکم آقای شهردار
انتصابات محمد علی افشانی، شهردار هفدهم شهر تهران روی دور تندی قرار گرفته است. اگر تا همین دیروز هر ماه یکی، دو مدیر جدید با نامه های سفارشی محرمانه و مستقیم ، تماس های تلفنی احزاب و اقوام تیم جدید به عنوان مدیر یکی از رده های ارشد، میانی و پایین شهرداری تهران معرفی می شدند، اما از امروز شهردار تهران تصمیم گرفته است که تا 24 آبان ماه به طور متوسط روزی 5 تا 6 مدیر جدید را وارد بدنه شهرداری تهران کند.

جلسه دیشب افشانی که با حضور اعضای شورای شهر تهران و نمایندگان تهران در مجلس برگزار شد، هر چند از زاویه دید برخی از اعضای شورای شهر تهران تعبیرهای گوناگونی از آن شد؛ اما در واقعیت نشان می دهد که امید افشانی و حزب حامی وی یعنی اعتماد ملی برای ماندن تا پایان دوره کاهش چشمگیری یافته است.


شاید به این خاطر است که از امروز صبح شهردار تهران بدون تعیین وقت قبلی پشت در اتاق علی لاریجانی تحصن کرد تا شاید با دیدن وی امکانی را برای وعده رئیس فراکسیون امید مجلس یعنی محمدرضا عارف ایجاد کند که گفته بود برای ارائه طرح دو فوریتی استثناء شدن افشانی از قانون منع به کار گیری بازنشستگان یک طرح دوفوریتی را روانه صحن علنی مجلس می کند.

 

البته اینکه بعد از اصلاح قانون فوق و تاکید نمایندگان مجلس مبنی بر حذف استثنائات موجود در این قانون، چرا در همان زمان نمایندگان مردم تهران در مجلس و به صورت ویژه تر فراکسیون امید مجلس به فکر عدم تغییر حداقل باقی گذاشتن یک استثناء برای شهرداری تهران نیفتادند که اکنون بعد از تایید شورای نگهبان و ابلاغ آن از سوی رئیس جمهور به تکاپو برای ایجاد استنائی برای ماندگاری افشانی حداقل پایان دوره افتاده اند، خود جای تامل و بررسی دارد.

 

هر چند به نظر می رسد تا زمانی که کمیته به جمع بندی برسد و در قالب یک طرح دو فوریتی به صحن برود و اینکه هیات رئیسه مجلس اجازه طرح آن را در جلسات علنی بدهند، یا خیر و از همه مهمتر اینکه آیا دو سوم نمایندگان اقدام به امضای این طرح دو فوریتی خواهند کرد؛ خود یک پرسه ای است که تا اجرایی شدن آن در خوشبینانه ترین حالت تا پایان آذرماه طول می کشد و به نظر می رسد تا آن زمان شهردار تهران دیگر اداره این کلانشهر را برعهده نخواهد داشت.

 

اما حتی اگر مطرح نیز شود؛ اما نگاه افکار عمومی به ورود این استثناء ها که قرار است از محمد علی افشانی شروع شود و در نهایت به مدیران دولتی نیز ختم شود؛ چه خواهد بود. اگر قرار بود که برای هر فردی بنا به مصالح حزبی و سیاسی ای که ایجاب می کند، استثنائی وارد قانون مصوب نمایندگان مجلس شود چه نیازی به اصلاح آن بود.

 

به هر حال اینگونه استنباط می شودکه افشانی نیز به خوبی می داند، مدت زیادی طعم شهردار تهران بودن را نخواهد چشید، اما سهم خواهی های حزب اعتماد ملی ایجاب می کند که حتی اگر وی شهردار تهران نباشد در مدت زمان باقی مانده تا می تواند مدیران سفارشی حزب مطبوع خود در درجه اول و در گام بعد هم قومی های خود را وارد شهرداری تهران کند.

 

به هر حال وی در همین مدت کوتاهی که شهردار تهران شده است، پذیرفته است که برای در راس قدرت بودن باید در پایگاه استراتژیکی مانند شهرداری تهران نیروهای خودی را حتی در لحظات آخر وارد سیستم مدیریت شهری کند تا در آینده به عنوان یکی از اعضای قدرتمند حزب اعتماد ملی که افراد زیادی در بخش های مختلف مدیریت شهری وام دار وی به دلیل هبه فله ای پست های مدیریتی هستند، همچنان مطرح باشد.


اما سرعت افشانی در بذل و بخشش پست های مدیریتی انقدر بالا گرفته که دیگر وی وقت ندارد حکم هایی که یکی پس از دیگری امضاء می کند را به صورت تایپ شده به اطلاع اعضای شورای شهر تهران برساند.


گویا آنقدر وقت برای شهردار هفدهم شهر تهران تنگ است که وی چند دونده برای مدت محدودی دراختیار گرفته است تا هر حکمی که با دست خط وی و یا مسئول انتصابات شهرداری تهران امضاء می شود؛ به سرعت از طبقه هشتم ساختمان شهرداری به طبقات بالای شورای شهر برساند تا هم حزبی های وی در پارلمان شهری به سرعت تایید کنند و مدیر مذکور اگر تا به حال به تهران نیامده است فرصت خرید بلیت و سفر به پایتخت را داشته باشد و یا اگر داخل مجموعه شهرداری تهران و یا سایر سازمان های دولتی هم که باشد، فرصت پیدا کردن یک جعبه موز برای ریختن وسایلش داخل آن و رفتن پشت میز جدیدش را داشته باشد.

 

اخبار درگوشی حکایت از این دارند که به زودی تعداد مدیران در صف انتظار صادر شدن حکم های مدیریتی شان به 40 نفر خواهد رسید.

 

حتی شایعه شده است که مسئول انتصابات شهرداری تهران در دفتر شهردار مدیرکل انتصابات شهرداری تهران و البته معاون منابع انسانی شهرداری تهران را تهدید کرده است که این انتصابات نه با سرعت معمولی بلکه با سرعت نور باید انجام شود و اگر اسمی از لیست مذکور از قلم بیفتد؛ مدیران بخش منابع انسانی باید با پست سازمانی خود خداحافظی کنند!

 

همین قدر شایعه و اخبار درگوشی کافی است تا این سوال مطرح شود که اگر انتصاباتی که در سال آخر مدیریت محمد باقر قالیباف در شهرداری تهران اقدامی ناشایست و با هدف فشل کردن شهردار بعدی تهران در تامین منابع مالی حقوق و مزایای این افراد بود؛ پس چرا اکنون مدیران فرهیخته اصلاح طلب خود دوباره این اشتباه را مرتکب شده اند؟

 

همین امروز حسین بحیرایی که سابقه فعالیت در بخش نیروی انسانی منطقه 19 را داشت، به عنوان شهردار منطقه 14 انتخاب شد. این شهردار جدید منطقه دارالمومنین از هموطنان لر استان همدان هستند.


همچنین طی حکمی حمیدرضا خسروی به عنوان سرپرست اداره کل امور مالی و اموال شهرداری تهران جایگزین «بابک دلفانی» شد. وی در گذشته معاون مالی مناطق14،16 و 18 بوده است.

 

همچنین طی احکام جداگانه ای از سوی رئیس سازمان بازرسی شهرداری تهران؛ حسین دزفولی به عنوان مدیر بازرسی #منطقه_۱۱ جایگزین محمود نجفی شد، افشین دهخوارقانی به عنوان مدیر بازرسی منطقه یک جایگزین شهرام رضایی شد و سارا افشاری به عنوان سرگروه تطبیق و اتتصابات سازمان بازرسی شهرداری تهران منصوب شد.

 

از سوی دیگر عزت الله خان محمدی نیز به عنوان معاون مالی و اداری اداره کل دفتر شهردار تهران حکم خود را از سید علی اسماعیلی فرد مشاور و مدیرکل دفتر شهردار تهران دریافت کرد.

 

دو روز پیش نیز محمد علی کریمی جای خود را به پرویا سوری به عنوان سرپرست مرکز ارتباطات و امور بین الملل شهرداری تهران داد.


همچنین حجت میرزایی از معاونت توسعه و برنامه ریزی و امور شوراهای شهرداری تهران برکنار و جای وی را سکینه اشرفی گرفت.

 

این انتصابات اخیر نشان می دهد که در میان اصلاح طلبان حرف مرد دو تا است نه یکی! یک بار دم از اشتباه بودن عملکرد مدیران قبلی در حوزه مازاد نیرو می زنند و بعد از تمام شدن این موج یک بار نیز خودشان اقدام به تکرار این روش می کنند تا شهردار بعدی که اتفاقا از میان یکی از احزاب اصلاح طلب انتخاب خواهد شد؛ امکان تغییری در بدنه شهرداری تهران در رتبه مدیران نداشته باشد و مجبور به کار با تیمی باشد که در مدت کمتر از یک ماه با سرعت نور با حکم شهردار هفدهم به این مجموعه اضافه شده اند. به هر حال حرف آخر مسببان این اشتباه نیز این خواهد بود که:«همینی که هست!»

 

وقتی دم خروس شهرداری تهران رّخ می نماید!


زمانی که رسانه های منتقد اقدام به انتشار اخبار و تحلیل هایی مبنی بر شروع موج تعدیل های نیروهای شاغل در شهرداری تهران کردند، شیخ شهرداری یا همان معاون توسعه منابع انسانی اعلام کرد: تعدیل نداریم! اما نیروهایی که محبور به رفتن از شهرداری تهران هستند قرارداد کاری شان تمام شده است. اگر مشکل انضباطی نداشته باشند در صورت تمایل مدیران دوباره با شهرداری تهران قرارداد می بندند اما از آنجا که با مازاد نیرو در بدنه شهرداری تهران روبه رو هستیم امکان تمدید قرارداد این افراد با مجموعه شهرداری تهران ضعیف به نظر می رسد.

 

ابراهیم شیخ این گونه تحلیل می کرد که در دوره گذشته مدیریت شهری، شهردار وقت یعنی محمد باقر قالیباف در دو زمانی یکی سال 92 و یکی هم سال 96 اقدام به جذب بیش از اندازه نیرو به بدنه شهرداری تهران کرده است و همین سوء مدیریت در حوزه منابع انسانی باعث شده تا اکنون شهرداری در تامین حقوق کارکنان خود با مشکلات پیچیده ای روبه رو شود!

 

البته این بخش از صحبت های شیخ شهرداری تهران بعد از وعده هایی بود که به عنوان معاون توسعه منابع انسانی شهرداری تهران انتخاب شده بود؛ مطرح شد. چرا که وی در ابتدا در بازدیدهایی که با کارکنان ادارات، سازمان ها، شرکت ها و مناطق شهرداری تهران داشت، بارها قول داده بود که هیچ تعدیلی در شهرداری تهران انجام نمی شود و اصلا به فکر تعدیل نیروها نیستیم بلکه به دنبال راهکاری برای استفاده بهینه از نیروی انسانی موجود خواهیم بود.

 

به عنوان مثال معاون توسعه منابع انسانی شهرداری تهران در یکی از جلسات که ازسوی روابط عمومی این معاونت به رسانه ها ارسال شد؛ گفته بود: نه برنامه ای برای تعدیل نیروهای استخدامی شهرداری تهران داریم و نه برنامه ای برای كاهش حقوق كاركنان خدوم! حتی روابط عمومی این مجموعه روتیتر این خبر را اینگونه انتخاب کرده بود:« اطمینان خاطر معاون شهردار تهران به پرسنل مدیریت شهری»

 

اگر شهردار پانزدهم شهر تهران در دو مقطع تاریخی اقدام به افزایش نیروهای شهرداری کرده است، در مدت یک سال از مدیریت اصلاحات در شهر تهران تا کنون 3 دوره تاریخی اقدام به تعدیل نیرو در بدنه شهرداری تهران شده است و هر بار 2000 نیرو به بهانه اتمام قراردادهای کاری آنها بیکار شده اند.

 

جالبت تر آنکه در همین مدت بیشتر از 10 بار انتصاب مدیران ارشد، میانی و پایین دست در بدنه شهرداری تهران انجام شده است و هر بار خبرنگاران از میزان انتصابات این دوره تا کنون از معاون توسعه منابع انسانی شهرداری تهران سوال کرده اند، با سکوت عجیب شیخ شهرداری روبه رو شده اند که حاضر نیست حتی پرونده انتصابات اخیر را از کشوی میز خود بیرون آورد.

 

معاون شهردار تهران به خوبی می داند که به رغم تلاش هایی دیگر کارکنان شهرداری تهران قسم ها و وعده هایش را باور ندارند چرا که در همین چند روز دّم خروس انتصابات به مانند طاوس هم از معاونت منابع انسانی و هم از دفتر شهردار تهران بدون چشم مسلح قابل رویت است!

 

با در دست داشتن کپی شناسنامه پست مدیریتی در شهرداری تهران بگیرید

 

روند انتصابات اخیر در بدنه شهرداری تهران در آخرین روزهایی که افشانی مهمان بهشت است، به گونه ای است که برخی از مدیران بدون رزومه کافی تنها با در دست داشتن یک برگ کپی شناسنامه که محل تولد آنها و یا والدینشان مشخص است، به همراه سفارش نامه های محرمانه به راحتی آب خوردن پست مدیریتی می گیرند و پشت میزهایی می نشینند که به اندازه یک سر سوزن اطلاعات و تجربه ای درباره تصمیماتی که درست پشت آن میز باید گرفته شود ندارند!

 

تحلیل تیم شهردار تهران هم حتما این است:« اشکال ندارد! یاد می گیرید....» به این صورت است که تهرانی که در یک دهه گذشته در مدار توسعه و آبادانی قرار گرفت، در طول 4 ساله تبدیل به ویرانه ای از تصمیمات غیر کارشناسی و مدیریتی تبدیل خواهد شد.

 

نکته دیگری که در این میان اهمیت دارد، این است که هبه پست های مدیریتی به مدیران سفارشی آنقدر دم دستی شده است که حتی برخی از مدیران و افرادی که پاکت این لاتاری و قرعه کشی شهردار تهران به دستشان رسیده است، حتی حاضر نشدند این پست های رنگارنگ را قبول کنند و نامه شهردار را باز نکرده، پس فرستاده اند!

 

زدو بندهای حزبی و سرنوشت مبهم کارکنان تعدیل شده شهرداری تهران


با توجه به انتقادهایی که نسبت به تعدیل تعداد زیادی از نیروهای شهرداری تهران به مدیریت شهری شد، اما حفظ منافع حزبی آنقدر ارجحیت داشت که با تعدیل نیروهای شهرداری تهران که سابقه چند سال کار و فعالیت در بدنه شهرداری تهران را داشتند و مهمتر از همه مدیریت شهری در دوره گذشته هزینه های زیادی را برای تربیت این افراد پرداخته بود، زندگی این افراد دچار چالش شود.


بسیاری از کارکنان تعدیل شده شهرداری تهران در اوضاع اقتصادی کنونی وضعیت خوبی ندارند. حتی این بیکاری اجباری باعث شد تا خانواده این افراد از هم بپاشد و معضلات بی شماری را برای آنها رقم بزند.

 

سوال این است که چه کسی باید پاسخگوی هزینه هایی شود که از جیب مردم تهران در راه تربیت نیروی انسانی شاغل در بدنه شهرداری تهران پرداخت شده است؟


چطور ممکن است که در دوره گذشته مدیران وقت استخدام این حجم نیرو را ضروری دانسته اند و این دوره به حضور این نیروها نیازی نباشد. بسیاری از نیروهای تعدیل شده افرادی هستندکه در بخش های خدماتی و کف خیابانی مشغول به فعالیت بودند.

حداقل تاثیر این تعدیل نیرو را می توان در وضعیت تمیزی شهر به خوبی مشاهده کرد. اگر در دوره گذشته دو تا سه بار پیمانکاران بخش پسماند اقدام به جمع اوری زباله ها در شهر می کردند، اما در این دوره به زور به یک بار در روز در برخی از محله ها می رسد!


اما سوالی که شهردار تهران و معاون توسعه منابع انسانی شهرداری تهران به رغم روزه سکوتی که گرفته باید پاسخگو باشد؛ این است که شهرداری چه فکری برای سرنوشت خانواده کارکنان تعدیل شده بعد از کنار گذاشته شدن کرده است؟


مهمتراز همه اگر با مازاد نیرو در بدنه شهرداری تهران روبه رو هستیم، پس چرا روند انتصابات جدید در بدنه شهرداری تهران اینقدر سرعت گرفته است؟


چرا آماری ازانتصابات این دوره مدیریت شهری از سوی متولیان منتشر نمی شود تا مشخص شود به ازای اخراج یک نیرو از بدنه شهرداری تهران چند مدیر و کارمند سفارشی وارد شهرداری تهران شده است؟

 

عضویت در خبرنامه
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: