آخرین اخبار
کد خبر : ۴۹۷۴
به روز شده در : ۱۸ مهر ۱۳۹۷ - ۱۲:۲۱
به بهانه روز کودک 1؛
شهر خودرو محور جایی برای کودکان ندارد و حتی با گذراندن مصوبه شورای شهر نمی توان تهران را به "شهر دوستدار کودک" تبدیل کرد؛ چرا که متولیان امر تنها به ساخت پارک برای زیست کودکان اکتفا کرده اند؛ اما در روز کودک مصوبه شهر دوستدار کودک چه جایگاهی دارد؟

یک هشتم جمعیت تهران را کودکان تشکیل داده اند این در حالی است که با وجود داشتن مصوبه «شهر دوستدار کودک» که در اردیبهشت ماه سال ۸۸ به تصویب رسید و بودجه ای که برای سال 97 اختصاص پیدا کرد؛ اما همچنان خبری از تهران دوستدار کودکان نیست.

 

اصطلاح شهر دوستدار کودک طی سال های اخیر به حوزه شهری وارد شد و اغلب منظور شهری است که امکانات و ویژگی‌هایی برای زیست کودکان دارد؛ اما متاسفانه کلان شهرها برای افراد بزرگسال بالغ و سالم طراحی شده است؛ حتی الزاماتی برای شهر مناسب زنان و یا معلولان نیز وجود ندارد از این رو امکاناتی نظیر پارک‌ها و اماکنی برای بازی کودکان با امنیت کافی، وسایل بازی متناسب با مراحل رشد کودکان، محل‌های عبور مرور امن در خیابان، مبلمان شهری مناسب، دسترسی راحت به فضاهای آموزشی رسمی و فوق‌برنامه، دسترسی به امکانات ورزشی مناسب، وجود مراکز ارائه خدمات به کودکان دارای نیازهای ویژه و توانایی‌های متفاوت و غیره از الزامات شهر دوستدار کودک است.


اگر چه مدیریت قبلی تهران سعی داشت تا تهران را به شهر دوستدار کودک تبدیل کند اما در این راه موفقیتی به دست نیاورد و حتی ما این روزها کودکان بیشماری را می بینیم که بر اثر اتفاقات ناگوار جانشان به خطر می افتد و در گوشه کنار خیابان از ابتدایی ترین حقوق خود محروم هستند.


از این رو برای شهر دوستدار کودک دو رویکرد جدی باید در نظر گرفته شود؛ ابتدا شهری امن برای کودکان و داشتن امکانات مورد نظر و دیگر لزوم آموزش شهروندی در رابطه با حمایت کودکان در کلان شهرها و نحوه تعامل با آنان ؛ اما چرا تا کنون برای شهر دوستدار کودک قدمی برداشته نشده است؟


متولیان امر نبود بودجه را عامل اصلی عدم پیگیری مصوبه شورای شهر می دانند اما برخی اقدامات در محلات نیازی به بودجه ندارد و با اندکی تدبیر می توان شرایط مناسب برای کودکان فراهم کرد؛ به عنوان مثال آرایش وسایل بازی در پارک ها نکته ای است که شاید هزینه ای طلب نکند اما اگر متولیان امر خود را جای کودکی بگذارند که در این پارک ها به بازی می پردازد به راحتی می توانند از اتفاقات ناگوار جلوگیری کنند.


از این رو در ادامه این مثال می توان گفت که طراحی چیدمان وسایل بازی در پارک ها و اهمیت امنیت کودکان هنگام استفاده از این وسایل و موقعیت قرار گیری آنان امری است که بدان کمتر پرداخته شده است و به نظر می رسد شهر دوستدار کودک محقق نمی شود مگر اینکه به این موارد توجه کافی شود. همه نیازهای شهروندان با بودجه محقق نخواهد شد.


در این رابطه نیک است به جای آن که در روز کودک با برگزاری نشست با کودکان، اهمیت این روز را خاطر نشان کنیم؛ با تدبیر درست در روز کودک گزارشی از سرنوشت مصوبه شهر دوستدار کودک بدهیم و عنوان کنیم تا چه میزان تهران را به شهری برای کودکان تبدیل کرده ایم؟

عضویت در خبرنامه
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: